روزی میرسد که نسبت به همه چیز بیتفاوت میشوی.
نه از بدگوییهای دیگران میرنجی
و نه دلخوش به حرف های عاشقانهی اطرافت.
به آن روز میگویند: پیری...
آن روز، ممکن است برای برخی پس از سی سال از اولین روزی که پا به این دنیا گذاشتهاند؛ فرا برسد
و برای برخی پس از هشتاد سال هم هرگز اتفاق نیفتد. این دیگر به چگونه تا کردن زندگی با انسانها ربط دارد.
سفربخیر آقای رئیسجمهور
گابریل گارسیا مارکز
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی

عید فطر مبارک... ![]()
![]()
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
فریادهای, زده نشده، یواش یواش،
چین و چروکهای روی صورت میشوند ...
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
در این مملکت، یک مشت آدم، نود و نه و نیم درصد باقیمانده را طوری تربیت کرده اند که در بندگی ابدی زندگی کنند!
و این رابطه ی بندگی چنان محکم است که ممکن است کلید آزادی یک نفر را توی دستش بگذارید، و او ناسزایی بگوید و آنرا توی صورتتان پرت کند
از کتاب "ببر سفید "
#آراویند_آدیگا
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
زندگی عمر کردن نیست،
بلکه «رشد کردن» است؛
عمر کردن کاری است
که از همهی حیوانات بر میآید.
اما رشد کردن هدف والای انسان است
که عدهی معدودی میتوانند
ادعایش را داشته باشند.
ج.برنارد.شاو
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
هی! آدم در تنهایی است كه می پوسد و پوك می شود و خودش هم حالیش نیست. می دانی؟ تنهایی مثل ته كفش می ماند؛ یكباره نگاه می كنی می بینی سوراخ شده. یكباره می فهمی كه یك چیزی دیگر نیست.
بیشتر آدمهای دنیا در هر شغلی كه باشند از خودشان هرگز نمی پرسند چرا چنین شغلی دارند. چیزهای دیگر هم هست كه آدم دنبال دلیلش نمی گردد. یكیش مثلاً تنهایی است ...
ع.م
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است
پند هفتاد و دو ملت به برم بیاثر است
نه من اندر طلبت بر در دیر و حرمم
هر که جویای جمال تو بود، دربدر است
مینماید که تو از خیل پریزادانی
کی به این دلبری و حسن و لطافت بشر است؟
واعظ از عشق رخت منع من زار کند
گر چه پندش پدرانه است ولی بیاثر است
دل مبندید به اوضاع جهان هیچ که من
آزمودم، همه اوضاع جهان بیثمر است
عاشق کوی تو از تیغ نگرداند روی
تیغ ابروی تو را جان صبوحی سپر است
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست
در حق ما هرچه گوید جای هیچ اکراه نیست
حافظ
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی
همواره زمانی فرا میرسد که باید میان تماشاگر بودن و عمل، یکی را برگزید؛
این معیار انسان شدن است !
آلبر کامو
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل نوروزی